Berneballade- Adri de Boer 

http://www.adri-de-boer.nl

Adri de Boer, een troubadour ten voeten uit. Tien keer stond de Friestalige zanger met zijn liedjes in de finale van het Friese songfestival ‘Liet’. Twee keer won hij met zijn melodieuze vertolking van een eigen lied. Zijn Friestalige programma omvat prachtige luisterliedjes door hem zelf begeleid op gitaar en of piano. Ingetogen en dan weer uitbundig maar altijd uit het hart. Toch schuwt Adri ook het avontuur niet door op zijn albums de muzikale samenwerking aan te gaan met een brassband of pianist en arrangeur Cor Bakker. Vrijwel alle composities zijn van Adri zijn eigen hand, maar ook bewerkingen van Jacques Brell en Frans Halsema behoren tot zijn omvangrijke oeuvre.

De Kinderballade: De tekst van de “De Kinderballade” is door Gerrit Komrij geschreven als variant op het verhaal van de meermin  (Sirenes, Loreley): een prachtig jonge vrouw houdt veel van haar prins, maar haar wrede natuur kan ze niet weerstaan. Die verblindend mooie, maar meedogenloos boosaardige meermin schuilt in de donkerte van het water en de vogels herkennen haar in het ruizen van de zee.

In 1976 schreef dichter Gerrit Komrij de tekst en Boudewijn de Groot schreef er muziek bij voor het album “Zing je moerstaal”. Dit betrof een speciaal projectalbum, uitgebracht in het kader van de Boekenweek van 1976, waarop artiesten/bands teksten van Nederlandse schrijvers uitvoerden. De single bleef in 1977 in de tipparade steken en haalde de top 40 niet, maar toch is het nummer altijd populair gebleven en zeer geliefd. In de top 2000 was (in 2002) de hoogste positie nummer 835.

Het commentaar van Boudewijn (na het zien van de clip):

 

Als de vertaling exact de originele tekst volgt, zijn de jongen en het meisje te oud. Het is spannender als het ook daadwerkelijk kinderen van 12 en 13 gaat. Maar dat zal niet terug te draaien zijn. Wat ik heel jammer vind is dat aan het einde de indruk gewekt wordt dat het meisje de jongen heeft gedood. Dat wordt in de originele tekst nadrukkelijk in het midden gelaten en dat maakt het lied nou juist zo intrigerend. Ook is er een shot, aan het eind van de scène met de jongen en het meisje in het gras, waarin je een arm in het gras ziet vallen. Dat zal de arm van de jongen zijn, maar heel duidelijk het niet en aangezien je een mooie, slanke hand ziet, denk je in eerste instantie dat het om het meisje gaat. Althans, dat effect had het op mij. Maar misschien ben ik de enige. Als je goed oplet zie je dat het de mouw van de jongen is, maar het beeld is zo onscherp, dat je dat niet meteen in de gaten hebt. Nou ja, dit zijn wat opmerkingen. Verder is het heel sfeervol en met zorg en liefde gemaakt, waarvoor alleen maar mijn grootste waardering en complimenten.

 

Berneballade

Krapoan fyftjin, sûnder âlden, boerejonge út de Wâlden,
as er lake, dan laken alle ljurken oer it lân.
Mei syn frisse wite tosken en syn ljochte hier krekt wosken,
dan strielde er as de wâldprins, dy’t ea hearske oer it sân.
Hy koe tsjilpe as de mosken, rôp de reeën mei syn tosken,
Ja, de bisten fan de sângrûn wien’ net skruten en net fel,
nêst him joegen se har del.

Se wie fjirtjin, krekt in ingel, socht de blommen lâns de singel
en se lake nei de sinne, mei ’n roaske yn har hier.
Eagen mei ’n sulv’ren lampke, moai en foarlik leaf brún famke,
as se glimke yn har loop, dan wie de loft net langer skier.
Mar it fee dat waard unrêstich, en de ingel eage earnstich,
want it lân wie net har plak, nee, by it wetter wie se ree,
as in mearmin út de see.

Yn de moarntiid simmersinne, hân yn hân gongen se hinne,
mei gjin doel nei ta te rinnen, tiid bestie net dizze dei.
En ûnder de gouden strielen raanden beide bernesielen,
en se flústere him wurdsjes, sels it krûd lústere mei.
Ut har hier struts er ’n rûpke, seach har oan, it earste krûpke,
op in bêd fan mosk en blomkes, yn de skoat fan de natuer,
……. flamme harren leafdesfjoer.

Yn it wâld twa dagen letter dreau er yn ’n plasse wetter,
’t wie ferkeard, ’t koe net wer better, nea wer kaam er op it stee.
Op it bêd fan mosk en blomkes lei har roaske knakt yn stompkes,
bledsjes dreaunen mei de stream fuort, troch de sleatten, nei de see.

Wat de ingel en it prinske yn de skoat tegearre winsken,
wist gjin minske, dus fertelden alle mosken oan it fee,
oer it rûzjen fan de see.

VIDEO