It lân fan mar en wille – Sipke de Boer

Sipke de Boer is een veelzijdige muzikant. Hij maakt niet alleen in zijn vrije tijd Friestalige liedjes maar schrijft en componeert veel voor anderen. Sipke schreef liedjes voor o.a. De Zware Jongens, René Becker, Jelle B., Anny Schilder & José Hoebee.

Zijn belangrijkste activiteit is en blijft het optreden als zanger/entertainer. Dit doet hij met zijn band De Suskes en als solo artiest. Als solo artiest treedt Sipke op met alleen gitaarbegeleiding. Hij speelt bekende Nederlandstalige en Engelstalige meezingers en weet de mensen overal mee te krijgen.

Het Land van Maas en Waal is een nummer van Boudewijn de Groot op tekst van Lennaert Nijgh, dat begin 1967 op single verscheen. Het is een van De Groots bekendste nummers en het enige dat de eerste plaats in de Nederlandse Top 40 bereikte.

De Groot haalde inspiratie voor dit lied uit een kinderboek dat hem als kind voorgelezen werd en stelde in 1966 de titel voor aan Lennaert Nijgh. Het lied beschrijft een lange optocht vol feestvierende mensen, dieren en dingen van het “Circus Jeroen Bosch”. De Groot beschrijft een heleboel surrealistische taferelen die inderdaad aan de werken van de middeleeuwse schilder Jeroen Bosch doen denken. Op 19 april 1967 kreeg De Groot een gouden plaat voor deze single.

De hertaling van de Friese tekst is geïnspireerd op de bonte stoet van veertien skûtsjes en haar gevolg die iedere zomer in 14 dagen het Friese land doortrekken. De veertien skûtsjes vertegenwoordigen ieder een Fries dorp of stadje en zeilen op de meren bij deze dorpen hun onderlinge wedstrijden voor het jaarlijkse kampioenschap. In de ontspanning van de bouwvakantie is de bonte stoet dagelijks van dorp tot dorp gedompeld in de ontspannen sfeer van vrijheid, blijheid en feestvierende mensen die ondanks de onderlinge rivaliteit het vooral samen gezellig hebben.

Boudewijn de Groot zijn reactie:

“Maas en Waal is erg leuk, klinkt ook goed en heeft een clip die erg mooi het Friese gevoel van verbondenheid weergeeft. Dat van die Duitsers kan ik uiteraard niet verstaan, maar ik hoop dat het grappig is en niet met een sneer naar het verleden.”

It lân fan mar en wille

Op de Fryske marren yn de simmertiid, farre fjirtjin brune seilen yn in moaie skûtsjestriid. De fakânsjeburrel, dy lake my lang ta, de boufak kin begjinne en dat sinnicht my o sa, want we prate en we sjonge en we laitsje mear as oars, en we farre út de haven, mei de Pikmar foar de noas. 

Heit oan it roer, ús mem stiet foarop. It anker oer de reling, no mar wachtsje op it skot. Ferrek, der komt in Dútser, hy ankert foar ús noas, heit seit wat oer de oarloch en ús mem dy sjocht wat boas.

It earste rek nei boppen, De Jouwer foarop, dan Huzum en it Moantsje, mei ’n oanfal op de kop. It Fean dat giet oer stjoerboard, ’n hiele misse slach. Akkrum en Wâldsein, dy lûke beide ’n reade flagg’.

Op de Fryske marren yn de simmertiid, yn de wiken dat de radio op Omrop Fryslân stiet. Dêr krúsket De Lemmer krekt foar Earnewâld. Ús mem, dy pakt har fest, it âlde minske wurdt wat kâld. Want we prate en we sjonge, we ha wille op de mar, en ûnder by de tonne sylt it skûtsje fan Langwar.

De Dútser, hy sleept, ús heit ropt: ‘Donder op!’. Ús mem dy baarnt in finger oan in panne mei hyt sop. Mar dêr komt de Súdwesthoek’ yn de fierte alwer oan. Drachten pleaget Ljouwert. It sop priuwt suver wat bedoarn. 

Blinder, it wurdt spannend by de hege tonn’. Gjalt dy hear ik razen: ‘Kin it krekt of giet er om.’ It startskip giet nei boppen, de finish leit deryn. It lêste rek wurdt spannend, mei in flinke pûster wyn. 

Op de Fryske marren, yn de simmertiid, dan barst it fan de wille en binn’ de minsken altyd bliid. Dêr komt út De Tynje de winner myn each. Mar Snits dy wurdt net de earste, want neist Grou leit er te leech. At de mar dan jûns wer kalm is en de dau dy komt deroan, hear ik wille oer it wetter yn my moaie Fryske lân. 

Video

De videobeelden zijn gemaakt en gemonteerd door Rudi Boon.